Szukaj
  • Aleksandra Siejka

Zasiedzenie nieruchomości – jakie warunki należy spełnić?

Zasiedzenie to jeden ze sposobów nabycia prawa własności rzeczy. Kto może w taki sposób stać się właścicielem nieruchomości? Jak zasiedzieć nieruchomość? Odpowiedź znajdą Państwo w dzisiejszym artykule.


Zasiedzenie jest sposobem nabycia własności rzeczy przez długotrwały upływ czasu związany z wykonywaniem uprawnień właścicielskich przez osobę niebędącą właścicielem. Instytucja ta ma na celu usunięcie długotrwałej niezgodności pomiędzy stanem faktycznym posiadania a stanem prawnym. Instytucja zasiedzenia ma stanowić wentyl bezpieczeństwa, sankcjonując długotrwały stan władztwa faktycznego nad rzeczą. Kodeks cywilny przewiduje możliwość nabycia w drodze zasiedzenia zarówno nieruchomości, jak i rzeczy ruchomych.


Możliwość zasiedzenia nieruchomości wynika z przepisu art. 172 Kodeksu cywilnego


Przesłanki zasiedzenie nieruchomości


Nabycie własności nieruchomości w drodze zasiedzenia zależy od spełnienia dwóch przesłanek:

  1. Władanie nieruchomością w charakterze posiadacza samoistnego Posiadanie samoistne oznacza stan władztwa nad rzeczą odpowiadający posiadaniu właścicielskiemu. Posiadacz samoistny włada rzeczą "jak właściciel". O samoistnym charakterze posiadania decydują przede wszystkim okoliczności faktyczne o charakterze zewnętrznym, tj. zachowanie się posiadacza dostrzegalne dla innych osób, za pomocą którego posiadacz demonstruje swoją wolę wykonywania pełnego władztwa nad rzeczą dla siebie. Mogą one polegać np. na zagospodarowaniu nieruchomości poprzez zabudowania lub nasadzenia, ogrodzeniu posesji, pokryciu kosztów remontu lub modernizacji budynku itp.

  2. Upływ ustawowego terminu zasiedzenia Aby zasiedzieć nieruchomość samoistne posiadanie musi trwać nieprzerwanie przez czas określony ustawą, który w zależności od dobrej albo złej wiary posiadacza wynosi 20 bądź 30 lat. Posiadacz w dobrej wierze nabywa własność po upływie 20 lat, natomiast zła wiara wydłuża termin zasiedzenia do lat 30. Polskie prawo cywilne przyjmuje pojęcie dobrej wiary w ujęciu subiektywnym, czyli że dobra wiara to stan psychiczny polegający na błędnym, ale usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu o istnieniu prawa lub stosunku prawnego. Co istotne, zgodnie z art. 7 Kodeksu cywilnego jeżeli ustawa uzależnia skutki prawne od dobrej lub złej wiary, domniemywa się istnienie dobrej wiary. W złej wierze jest osoba, która powołując się na prawo lub stosunek prawny wie lub powinna wiedzieć, że one nie istnieją, a ewentualne mylne wyobrażenie tej osoby o ich istnieniu nie jest, jak w przypadku dobrej wiary, usprawiedliwione.

Nabycie własności nieruchomości

Nabycie własności przez samoistnego posiadacza i jej utrata przez dotychczasowego właściciela następuje ex lege w dacie upływu terminu.


Stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości

Stwierdzenie zasiedzenia następuje w postępowaniu nieprocesowym o stwierdzenie zasiedzenia. Postanowienie sądu w takim wypadku ma charakter deklaratoryjny, stwierdzając zasiedzenie z mocy prawa w określonej dacie.


Sądem właściwym do rozpoznania wniosku będzie sąd rejonowy miejsca położenia nieruchomości.


Zgodnie z przepisem art. 40 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie podlega opłacie, która wynosi 2000 zł.


Postanowienie sądu w przedmiocie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie jest podstawą do dokonania stosownego wpisu w księdze wieczystej

25 wyświetlenia0 komentarz